Nieuwjaarstoespraak van de voorzitter

Geplaatst op 10-01-2010

Waarde ereleden, leden en donateurs van de RV Rijnland,

Het bestuur heeft besloten de Nieuwjaarsbijeenkomst niet door te laten gaan vanwege te verwachten overlast door sneeuw en ijs met name op weg naar de vereniging op het terrein van Vlietlanden waar niet wordt geveegd en gestrooid.

Ondanks dat de bijeenkomst niet door gaat stappen we als de vorst weg is met zijn allen weer in onze boten en gaan daar waar onze steven ons wijst. Een goed moment om met dit vooruitzicht iedereen een heel gezond en voorspoedig nieuwjaar te wensen. Tot de eerstvolgende gelegenheid dat we elkaar weer ontmoeten!!

Het is een goed gebruik dat de voorzitter tijdens de bijeenkomst een toespraak houdt. Het is jammer dat ik die niet op de vereniging en in uw midden heb kunnen uitspreken. Ik had graag iedereen die zich het afgelopen jaar voor onze vereniging verdienstelijk heeft gemaakt in de ogen gekeken tijdens het uitspreken - namens het bestuur en de leden - van mijn dank.

De tekst van de rede gaat hierbij.

Joost Paijmans
RV Rijnland, voorzitter

 Geachte dames en heren, ereleden, leden van de roeivereniging Rijnland,

Vanwege kalenderproblemen zijn we al meer dan een week gevorderd in het nieuwe jaar en zijn we eerder in de gelegenheid te bezien of onze goede voornemens ten uitvoer zijn gebracht dan er nieuwe aan toe te voegen. Ik zal één uitzondering maken. In de kerstboodschap van Hare Majesteit de Koningin werd aandacht gevraagd voor onderlinge samenhang, aandacht voor elkaar en wat je voor een ander kunt doen anders dan je verbergen achter beeldschermen. De verregaande digitalisering van de maatschappij heeft ons veel goeds gebracht en alhoewel velen van ons zich nog de wereld kunnen herinneren met een schaarse telefoon en weinig auto's, vliegtuigen en zelfs nog met roeiboten met houten riemen kunnen we ons deze wereld niet meer voorstellen zonder de computer thuis en op het werk. Ook op de vereniging heeft het medium zijn intrede gedaan en met succes. Maar daarover heeft de koningin niet gesproken. Mijn goede voornemen is dan ook dat we niet alleen de eigen belangen laten prevaleren maar kijken of beter nog: aanvoelen waar extra aandacht nodig is, waar een helpende hand, een warm woord of gewoon een beetje aandacht of belangstelling ontbeerd wordt.
Deze vereniging bloeit als geen ander doordat velen zich ook buiten de boot voor haar inzetten. In eerdere toespraken roemden we alle besturen en commissies die een facet van de vereniging oppakken en door creativiteit, inzet en betrokkenheid het tot bloei brengen. Bekende voorbeelden zijn de werkgroep, de instructeurs en coaches, de redactie, de botenwagen-, tuin-, toer- en kledingcommissie, de Soevie, het Wedstrijdoverleg, de lustrumcommissie en iedereen die alleen of in groepsverband bijdraagt aan de vereniging. Maar de vereniging wil meer. Maak eens een praatje met een nieuw lid of met iemand die behoefte heeft aan extra aandacht, nodig hem uit in je ploeg mee te roeien, breng hem of haar in contact met de commissies en wees alert als je iemand een tijdje niet ziet. Bel op of bel aan en vergewis je ervan of het goed gaat. Zo zijn we allemaal ambassadeurs van een bloeiende vereniging en er voor en met elkaar.
Een punt dat aansluit bij aandacht voor elkaar is communicatie. We communiceren ons een ongeluk en de meest moderne middelen strijden om de voorkeur en persoonlijk mail en SMS ik heel wat af om te laten merken dat ik er ook bij hoor. Twitteren vind ik onzin en van zaken als Hyves en dergelijke zie ik – naast de mij al ten dienste staande middelen – het belang niet. In de vereniging maken wij gebruik van het gesproken woord, de telefoon, email, SMS, de site, het katern, het mededelingenbord, de bewegwijzering, het digitale afschrijfsysteem, de lustrumactiviteiten en eigenlijk draagt de kledingcommissie ook bij aan dit onderwerp. Het belangrijkste van communiceren is dat we er de tijd voor nemen en nooit voorbij gaan aan de mogelijkheid elkaar in de ogen te kijken en van gedachten te wisselen. Er ontstaan te vaak kleine irritaties van leden die iets niet goed begrepen hebben of er meteen het ergste van denken. Ik denk niet dat we dit soort problemen, te beginnen met de RV Rijnland, uit de wereld helpen, maar een verbetering is – naast de eerder besproken saamhorigheid - de instelling van een communicatiecommissie onder voorzitterschap van – wie anders – de voorzitter, waarin vertegenwoordigers van de bovenstaande gremia zijn opgenomen en die niet alleen het beste medium zoeken voor een communicatiewens, maar ook de efficiency bevorderen en overzicht aanbrengen in alle vormen. Ook kan dan nog eens aandachtig naar de huisstijl worden gekeken.
Het valt niet mee om een bloeiende vereniging te besturen, maar met zulke kanjers als ik de afgelopen jaren om me heen heb gehad is veel tot stand gebracht en veel voortgezet. We zijn nog steeds toonaangevend in het veteranenwedstrijdroeien en ook de toercommissie, het aangepast roeien en het marathonroeien hebben uitgehaald. We herinneren ons de uitstekend georganiseerde ROW, de Geuzentocht, de Rijnlandmarathon en de Nationale Tocht Aangepast Roeien en voor volgend jaar zijn de voorbereidingen voor het lustrum, voor de organisatie van de Paul Veenemans prijs en de organisatie van een symposium voor veteranenroeien in volle gang. Ik kom daarmee terug op de leden van het bestuur die niet aflatend, en meestal drukker dan de lezer dezes, zich hebben ingezet voor de vereniging. Toen ik in het bestuur kwam was ik met Frans Kets het 'jongste' bestuurslid; na de ledenvergadering op 16 maart a.s. zal ik na het vertrek van Diny en Winfred het 'oudste' bestuurslid zijn. Ik mis Jan, Hans, Frans, Leida en Gerbrand maar zal de wijsheid en de werklust van Winfred en vooral de alom aanwezige en regelende Diny missen. Diny, wat een prachtig Jaarboek weer!
In het laatste bestuursjaar voor deze voorzitter gaan we met het bestuur eens kijken waar, naast de al aangegeven activiteiten, er nog werk verzet moet worden. We kennen allemaal de uitdrukking "SMART" en dat betekent dat activiteiten specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch en tijdgebonden moeten zijn en ook moeten behaalde resultaten geborgd worden, dat betekent dat het in stand wordt gehouden. Een voorbeeld zijn de nieuwe leden die met grote getale toestromen. Dat is extension, maar deze leden moet ook geboden worden wat ze verwachten: instructie, een ploeg, saamhorigheid en gezelligheid. Als dat er niet is lopen de nieuwe leden even hard weer weg. En dat is retention.
Een ander voorbeeld is het digitaal afschrijfsysteem. Het werkt uitstekend en het ziet er 'gelikt' uit, maar als het uitvalt is het met de liefde snel gedaan. Om dat systeem moet dus een 'vangnet' worden gebouwd 'hoe te handelen bij storingen'.
Een volgend punt van aandacht tijdens de ledenvergadering zal de wijze zijn waarop wij de vele vrouwen en mannen die zich niet aflatend inzetten voor deze vereniging kunnen bedanken. Natuurlijk, een hand en een warm woord is voor de meesten onzer al genoeg en we kennen natuurlijk ook het fenomeen "Ereleden" en de "Gouden Speld". Toch vindt het bestuur dat zij met die instrumenten niet voldoende uit de voeten kan en zal u tijdens de ledenvergadering een voorstel voorleggen.
Wat te denken van de actie van Bauke en Bart, die maar liefst € 10.000 voor nieuwe wherries voor het aangepast roeien bij de Rabobank weghaalden. De stichting "Vrienden van het Aangepast Roeien" en het bestuur zullen het bedrag aanvullen om de twee wherries ook inderdaad te kunnen aanschaffen. Bauke, Bart, dames en heren van de Rabo-bank en alle betrokkenen: Hartelijk dank!
Een vereniging die vooruit wil en op zijn minst de kwaliteit wil handhaven rammelt aan haar poorten met een visie, met nieuwe voorstellen en met actie. Hoe ziet de vereniging er vandaag uit (dat mag als bekend worden verondersteld), maar hoe morgen? En over een jaar en over vijf jaar? in het beleidsplan is al meerdere jaren vooruit gekeken en is de boodschap dat wij eerst intern orde op zaken stellen voordat veranderingen aan de orde komen, want de last moet op sterke schouders rusten. Volgend jaar is het (alweer) lustrum en in de daarop volgende vijf jaren zullen velen die nu de dienst uitmaken omkijken naar wie de estafettestok over pakt. Ik daag u uit om het dan nog beter te doen dan wij nu. Misschien gemakkelijk of toch een hele klus?
Laten we nog een keer teruggrijpen op de woorden van Koningin Beatrix. Wij roeiers zijn er de mensen niet naar om ons te verschuilen achter het buienradarscherm. Wij zijn de roeiers! Als het stormt of als er ijs ligt klimmen we op de ergometers, maar anders zijn we te vinden waar we horen. Op het water met de zon in het gelaat, de wind in ons haar en met elkaar, niemand uitgezonderd!
Ik wens u – wellicht ten overvloede – namens het bestuur en de vereniging een voorspoedig 2010 en dank u – nooit ten overvloede – voor al uw inzet de vereniging en haar leden bewezen.

Joost Paijmans.