Terwijl de wedstrijdsectie zich op de Spaarneregatta in het zweet en naar zeven blikken roeide (mijn complimenten) waren twee marathon-ploegen naar de Wormerveerse Roeivereniging De Zaan gegaan om daar deel te nemen aan de 51 km. lange 'wedstrijd' richting Schermerhorn en nog verder. De ploegen bestonden uit Liesbeth van Beemen, Anne Stroomer, Henny van de Laan, Henny van Vliet en Marianne Hensel en natuurlijk de Zam(i/o)p: Jan Doffegnies, Gerbrand Moeyes, Job Dresden, Peter Zeevenhoven en ondergetekende.
De WSR De Zaan is een kleine maar knusse club die op een prachtige locatie aan de "Zaan" met uitzicht op de "Zaanse Schans" ligt. Niet alleen hartelijkheid kenmerkt de club maar vooral organisatorische perfectie. Zelden zag ik alles zo vloeiend en goed verlopen. Een opsteker was de wijze waarop boten aan de binnenkant worden schoongehouden: zet de voorkant van de boot op een singel en spuit alles schoon met een geconcentreerde waterstraal. Aan de achterkant wordt het vuile water met alle stof, vuil en zand weggepompt met een eenvoudig handpompje. perfect!''
En dan de route. Vanwege verwacht slecht weer was deze verlegd naar een windluwe, noordelijke richting en passeer je eerst de (vergane) glorie van een industrieel hart van Nederland met het prachtigste erfgoed in de vorm van fabrieken, vemen en pakhuizen. Daarna volgt een prachtig natuurgebied waarvan een deel aan het oog wordt onttrokken door multiple rietkragen. Dat laatste breekt wel de wind en dat is een zegening in ons windrijke land. Ook de overvloedige regen had een voordeel. De motorboten blijven dan thuis. Tussen het riet was er ook uitzicht op leuke groengeverfde huizen, traditionele boerderijen, werven, kerken en veel natuur: grutto's, wulpen, kieviten, scholeksters, futen, meerkoeten, waterkippen, boerenzwaluwen en af en toe een buizerd.
Ook bijzonder was dat gedurende de tocht de wind draaide van zuid naar noord-west, waardoor bijna de hele tocht met wind mee werd afgelegd (zeldzaam!). Aan het eind scheen de zon en verlichtte de driftig draaiende wieken van de molens aan de 'Schans'. Een scherp toetertje maakte een einde aan deze tocht. Eerder dan verwacht en misschien eens een keer te snel!!

Joost Paijmans.