Over de wijde Aa en nog meer!!

Hebt u dat ook de hele week druk en dan nog een marathon van 55 km op zaterdag? De taken van de voorzitter cumuleren. In het zesde jaar is het dubbel zo druk als daarvoor. Eigenlijk heb je geen tijd voor een hele dag ‘de hort op’.
Als je er eenmaal bent is het leed geleden. In de donkere nacht met de maten naar Alphen, de botenwagen voorop en ondertussen praten over de politieke ontwikkelingen. Bij het ochtendkrieken vertrekken we en ondanks het pikzwarte weerbericht wordt het een fantastische dag met veel zon en bijna geen wind; spekkopers zijn we!!

Op de Wijde Aa zijn de zorgen helemaal vergeten en werken we zelfs aan een goede tijd. Windje mee en de blik rustend op de oneindigheid van het Hollandse landschap. De koeien staan nog in de wei.
Bij de finish, na over de Kaag, door feestvierend Leiden, de Brasem en door het echte kloppend ‘groene hart’ van Nederland te zijn gevaren, worden we verwelkomd door de voorzitter van de RV Alphen met lovende woorden, echte medailles en een onduidelijk, niet onsmakelijk vocht dat in kleine glaasjes wordt geschonken.
 

Euforie over het feit dat de twee Zamip-ploegen als eerste binnen zijn en zeker niet als eerste vertrokken. Helaas blijkt een tweetje van “Voorne-Putten’ nog drie minuten efficiënter te hebben gevaren. Hulde! De damesploeg met Anne Stroomer, Thea van Haarlem, Henny van Vliet, Marianne Hensel en Marianne Kuipers komt weliswaar later binnen, maar worden door de Rijnlanders met applaus als heldinnen ontvangen en de boot wordt onder hen ‘weggerukt’ en opgeladen. Ook wel prettig die service als je meer dan 50 km in de benen hebt.

Werken is goed, maar je op zo’n prima wijze ontspannen is daar onlosmakelijk mee verbonden en beter. Weg met de waan van de dag en het water op. Allemaal!!

Joost Paijmans.