Het kan bijna niemand ontgaan zijn dat dit weekend (13 en 14 november) de Paul Veenemans Prijs plaatsvond bij Rijnland. De organisatoren Bob de Graaf , Henk Stefels, Rene Kieft en Bernard Luttikhuizen hadden ongeveer de hele vereniging gemobiliseerd, en het resultaat mocht er zijn: een prachtig fietsparcours (zonder bladeren en modder, geen sinecure met de herfstachtige weersomstandigheden van de voorgaande week!), een gereserveerd uur voor de PVP-deelnemers op het ijs van de Uithof, een mooi roeiparcours en een gezellige sociëteit met alle versnaperingen die de mens op zo’n dag kan wensen. Kortom, geweldig! Bij deze nogmaals dank voor deze hele organisatie!
Helaas was het aantal deelnemers van Rijnland minder dan verwacht, door lichamelijke ongemakken en anderszins. Uiteindelijk startten drie heren (Winfred Haase, Peter Reimer, Ernst Ford) en drie dames (Noortje van Kempen, Ingrid Stroo, en ondergetekende). Vorig jaar deed ik voor de eerste keer mee, en mocht toen de beker voor de beste dame al mee naar huis nemen. Mijn doel was niet alleen dit te herhalen, ik wilde vooral beter roeien dan vorig jaar. Het eerstgenoemde is gelukt, maar roeide ik ook goed? Eerst wat statistiek:
Mannen zijn gemiddeld beter dan vrouwen. Daar kunnen wij vrouwen niet omheen, maar om toch een vergelijking te kunnen maken, heb ik een aantal wereldprestaties van heren en dames met elkaar vergeleken:

Dit is een zeer beperkte vergelijking maar toch interessant. Ik meende namelijk te weten dat vrouwen op langere afstanden in verhouding beter presteerden dan op kortere afstanden. Dat blijkt dus niet zo te zijn. Verder blijkt het verschil bij het roeien verreweg het kleinst te zijn. Komt dit door de mate van techniek die een sport vereist? En hebben vrouwen dan dus minder nadeel omdat de factor conditie minder telt?
Vrouwen presteren dus tussen 8,2 en 12,3% minder dan mannen, gemiddeld zo’n 10%.

Met dit in gedachten heb ik de uitslagenlijst van de PVP nog eens bekeken. Dat ik met fietsen en schaatsen dan bovenin eindig, was voor mij prettig te constateren, maar niet zo’n verrassing. Leuk vond ik om te zien dat ik het ook met roeien best aardig deed! De ‘verwachte eindtijd’ voor dames (=beste HV-tijd + 10%) was weliswaar nog 18 seconden sneller dan mijn roeitijd, maar gezien mijn korte historie als wedstrijdroeister –waar dus nog wel wat aan de techniek valt te verbeteren– niet slecht. Kortom, ik ben tevreden!
Je kunt hier uiteraard nog veel ingewikkelder exercities op loslaten. Zowel Noortje van Kempen als Winfred Haase wonnen in hun veteranencategorie ook blik. Zijn zij tevreden? Het betrekken van de factor leeftijd bij het waarderen van prestaties is dus eveneens een interessant onderwerp. Ik laat dit graag over aan Elsbeth Pluim-van der Velden, die op het symposium ‘Van A naar H’ hierover zal spreken. Ik ben in ieder geval zeer benieuwd!

Willeke van der Weide