Verslag Donautocht

Geplaatst op 04-09-2011

Inmiddels hebben we de Donautocht in het kader van Row4Rights achter de rug en zijn we weer thuis. Wij van het team Rijnland zijn er trots op dat we dit karwei met elkaar en met plezier geklaard hebben. Onze boot de ‘Allemansvriend’ bleek een trouwe vriend en degelijke partner. We hebben er allemaal heerlijk in geroeid zonder problemen. Afgezien van kleine ongemakken - zoals blaren, pijn in kont en schouders, muggenbeten, oogontstekingen - zijn we zongebruind en fit weer thuis. De warmte – tussen de 35 en 40 graden - was de eerste dagen extra vermoeiend maar het lichaam wende eraan en met een natte pet (dopen in het water) en zwempartijtjes was het goed te doen. In de boot was er altijd wel een briesje, wat de walploeg niet altijd had. Voorop en aan het eind van de Armada waren er volgbootjes die op gevaarlijke punten lagen te wachten of alles goed ging en natuurlijk de laatste boten in de gaten hielden.

De derde dag hebben we flink water gemaakt bij de sluis vlak voor Wenen. In tegenstelling tot wat twitter en de pers berichtte (dat Rijnland was gezonken) zijn we niet omgegaan of gezonken, maar volgelopen. Het team in de boot (ik had walbeurt) kreeg van achteren en van opzij een gigantische golf geheel over zich heen. Deze golf kwam van een groot cruiseschip die zo’n 5 minuten eerder voorbij was gekomen. Omdat onze roeiboot vrijwel tegen de hoge kade muur lag (te wachten voor de sluis), sloeg de golf van twee kanten erin. Onze roeiboot liep in één klap vol, de zwemvesten ploften open en dat was het dan….
De boot bleef drijven en met behulp van de organiserende begeleiders zijn we weer op weg geholpen. Dankzij de luchtkussens en de zwemvesten hebben we het avontuur bij de sluis goed doorstaan. Kortom een spannend intermezzo waarbij de boot en bemanning zich hebben waargemaakt en alles functioneerde.

De Donau is een prachtige rivier met heel veel afwisseling in stroming, diepte, breedte en daardoor was sturen én roeien afwisselend gemakkelijk en moeilijk.
We hebben genoten van een natuurgebied tussen Bratislava en Boedapest en heel veel mooie vogels gezien, witte reigers, de zwarte ooievaar, een ijsvogeltje en werden we begeleid door heel veel zwaluwen, groepen aalscholvers en optimistische meeuwen.

De laatste dag was er ook een flinke wind en daardoor weer hoge golven en hebben we twee maal aan de kant de boot leeggepompt. Maar na ruim 78 km waren de joelende vrijwilligers op de laatste brug van Boedapest hartverwarmend!

We roeiden meestal vroeg, half 6 op was geen uitzondering: tentje afbreken, auto's laden, wassen, plassen, ontbijten en lunchpakket klaarmaken, blaren afplakken en factor 50 op het hele lijf smeren. De verzorging van de ‘innerlijke mens’ door de vele vrijwilligers was meer dan uitstekend! Iedere avond was het heerlijk napraten tijdens het eten met fantastische muziek verzorgd door een professionele DJ. Rondom 10 uur lag iedereen moe en tevreden in zijn tentje.

Een vrijwel dagelijks taak was met de boten sjouwen. Niet even de boot het water inleggen, maar steile kades en enge trappen op en af. Op een dag zelfs 3 keer de boot over zo’n 250 meter van water naar water moeten versjouwen. Ook dat sjouwen werd heel goed geregeld met vele handen van vrijwilligers, de walploegen en de andere teams. Gemiddeld 3 teams om 1 boot het water in (of uit) te brengen. Zo ging iedere 5 minuten een boot erin, riemen en spullen erin en wegwezen!

Vooral de laatste dagen werd er ontspannen en lekker geroeid. De afstanden waren wat korter en we zijn af en toe geland op een zand-of kiezelstrandje om te zwemmen. Ook dan stond de walploeg gereed met water, meloenen en blarenspul of een vrolijk lach en hulp om de boot op het strand te leggen.

Kortom een evenement om met plezier en trots op terug te kijken!

Hanneke Visser en Henny van Vliet