Na maanden trainen – met de ringvaartregatta als welkom tussendoortje – was het dan weer zover: de Haegsche Bluf Marathon (HBM), georganiseerd door de Laak. Alle seinen stonden op groen: weersvoorspelling: 18 graden, vrijwel geheel bewolkt, wind 3Bft uit het zuiden. Ook waren de ringvaartblaren hersteld, hadden we allemaal redelijk tot goed geslapen, en de diclofenac-spiegel was ook dik op orde.

En, het belangrijkste misschien nog wel: de maandag voor de HBM hadden we getraind met  zo snel mogelijk in de boot doorwisselen: stuur klimt over beide roeiers heen, slag kruipt naar stuurpositie en houdt veilig boord, dan schuif ook de rest door. Eerste poging: 1 minuut 15 seconden. Na wat verfijningen ging het meestal tussen de 30 en 40 seconden tot we weer roeiklaar waren. Dat schept vertrouwen.

Vrijdag de Te Werve overgeroeid naar de Laak. Karin bedankt! En Job bedankt voor wisselen en afschrijven van de Te Werve. Bij de sluis in Leidschendam vrijwel geen kip te bekennen – dat was tijdens de Ringvaartregatta wel anders – maar gelukkig wordt de sluis wel bediend. Even plat liggen, dat wel, want de brug hoeft voor ons niet open.

Vol vertrouwen gingen we zaterdag van start. Eerst waren de C4-en gestart, wij mochten 10 minuten later als eerste van het C2-veld aan de haal. Na een kilometer of 5 kwamen de eerste C4-en in de verte al in beeld. Dat was ook het moment om te wisselen. De maandag-avond-training wierp zijn vruchten af: soepel gingen we na bijna een minuut weer op weg.

Na zo’n 10 km haalden we de eerste C4-en ook daadwerkelijk in, o.a. omdat wisselen in een C2 veel sneller gaat dan in een C4. Zo draaiden we lekker door, nagenoeg zonder enig onnodig oponthoud, tot aan Schipluiden op zo’n 32 km. Daar wordt de (wedstrijd)tijd stilgezet: het traject na Schipluiden kenmerkt zich door smalle en lage bruggetjes, heel veel waterlelies, her en der een ponton en een half-gezonken boot. Kortom, geen omgeving om te proberen zo hard mogelijk door te varen. Tijdens de “gratis” rustpauze bij onze privé steiger bij het stadshuis kwamen we pas de eerst andere C2 boot tegen. Deze ploeg had al eerdere afleveringen van de HBM gewonnen en ze zagen er ook snel uit. Ze namen duidelijk minder rust dan wij bij Schipluiden en waren dus snel uit het zicht verdwenen.

Na 37.5 km, op open vaarwater in Delft, begon de wedstrijdklok weer te lopen. Dus: vol op de benen voor de laatste 17 km. Om aan de 54 km te komen had de organisatie een extra lusje ingelast: niet BB uit naar de Laak, maar eerst nog even op-en-neer naar de sluis bij Leidschendam. Altijd leuk: dan kan je zien hoe ver de andere boten voor of achter liggen als je ze in tegengestelde richting tegenkomt. Die snelle C2 boot leek zo’n 3 km voor te liggen. En gezien het feit dat ze zo’n 10 minuten later waren gestart leek het alsof ze in de wedstrijd heel ver voor ons lagen.

Maar toen we eenmaal gefinisht waren – in een wedstrijd-tijd van ongeveer 4 uur en drie kwartier, gingen we, behalve heel veel eten en drinken, ook rekenen. Wij hadden 15 minuten moeten wachten bij de eerste lage brug bij Schipluiden, en ze leken wel erg weinig rust te nemen op het smalle-bruggentraject, dus wellicht werd het nog spannend. Toch maar wachten op de prijsuitreiking dan. Daar bleek dat we slechts bijna 3 minuten langzamer waren dan de winnaars en ook tweede overall, want we waren sneller dan alle C4 boten. Wel een beetje jammer dat we werden aangeduid als roeiers van roeivereniging Rijnmond…. (En in het verslag op hun website - Haegsche Bluf betaalt zich uit – Haegsche Bluf Marathon - kreeg Marten de achternaam Lootstra…) Moet wel gezegd worden dat we aan het vlot uitvoerige complimenten kregen over onze wedstrijdpakjes: Van welke vereniging zijn jullie? Mooi die leeuw! In marathon-land is Rijnland blijkbaar een (nog) niet al te bekende vereniging.

We hadden graag meegedaan aan de afsluitende Indische maaltijd, maar op zaterdag sluit de sluis om 18.30, en we liggen niet graag voor een dichte sluisdeur. Dus maar gauw weer in de boot om terug te roeien naar Rijnland. Daar stond de teller op 66 km. Weliswaar slechts 2/3 van een Ringvaartregatta, maar zeker net zo leuk. Zelfs zo leuk dat we misschien volgend jaar ook in deze samenstelling de Ringvaartregatta gaan doen. In ieder geval doen we weer de HBM, want ook al waren we voornamelijk erg blij en tevreden over hoe het was gegaan, enige gevoelens van revanche konden we niet onderdrukken.

Uitslagen zij hier te vinden: Tijdregistratie Haegsche Bluf Marathon 2026

Foto’s zijn ook afkomstig van de HBM website.