En bij de roeiclub van mijn vader*

"Zijn jullie broers? Jullie lijken echt enorm op elkaar!" Dat klopt, ook al zit er 11 jaar (en een flinke bos krullen) tussen. Naast broers zijn we roeiers, ook al is het voor mijn jongste broer meer dan 20 jaar geleden dat hij serieus in een boot zat. Serieus als in: trainen voor een wedstrijd. En dan ook nog met twee riemen... 

Afgelopen zaterdag meldden we ons aan de poort van het Kasteel van Breda, thuisbasis van de Koninklijke Militaire Academie (KMA) en CRZV Dudok van Heel. Niet geheel toevallig: 

En bij de roeiclub van mijn vader
Zien we de botenwagens staan
We keken op en wisten zeker
Dat dit nooit voorbij zou gaan  

De roei-jeugd klit wat bij elkaar
In trainingsbroek met nattig haar
En deint wat mee op dance-muziek
De sfeer lijkt op zeven jaren terug
Vertel ik met een diepe zucht
En dat maakt me wat melancholiek 

Want in 2019 stonden we hier met Pa. En ook nu is hij de reden dat we hier staan. Want na zijn overlijden eind vorig jaar, kon er geen mooier sportief eerbetoon aan hem zijn dan de Army Regatta starten in familieopstelling: bij de club waarvan hij President mocht zijn, op het water waarover hij zo veel had verteld. 

We trainden de eerste paar keren op Rijnland. Maar toen bleek dat Orca (Tijmen's oude roeiclub) een zware 2x had liggen met de (ludieke) naam 'Bon Swoar' was het duidelijk in welke boot we gingen starten. Tijdens de herdenkingsdienst zongen de aanwezige oud-cadetten namelijk het 'Bon Soir mes Amis': het cadettenlied van de KMA. Het had zo moeten zijn.  

Als we vijf keer met elkaar in de boot hebben gezeten, is het veel. We kregen de Empacher uit 2004 soms aardig aan het lopen tussen de hoosbuien door. We maakten ons geen enkele illusie maar haalden toch twee boten (en bijna een derde) in. Resultaat: Plek 2 van 6.  

In de legertent blikken we tevreden terug met de "famclub": Ma, onze middelste broer en nichtje/(klein-)dochter. We hebben eruit gehaald wat erin zat. Precies zoals Pa. 

Rutger Hondelink 

*vrij naar Het Dorp, een vertaling van het origineel van Jean Ferat door Friso Wiegersma, gezongen door Wim Sonneveld.