Zaterdag 11 april werd de lente ingeluid door twee viertjes en een (vanwege een last-minute afzegging) als backup gereserveerde drie. Met nauwelijks hinder door de botenschoonmaak konden we al om half tien begeleid door een zonnetje van wal steken richting Leidenschendam om eens een stuk Delfland te gaan verkennen. 

Het echte avontuur begon bij de sluis waar we samen met een vriendelijke sloepkapitein lagen te wachten tot de sluiswachter ons door kon laten. Hij was vanwege de watersportseizoensopening aldaar namelijk ook druk met werkzaamheden elders, maar daarna smaakten we het genoegen van -voor de meeste deelnemers-  vreemde wateren onder de kiel. 

Na een hele tijd rechtdoor varen langs opmerkelijk veel mooie (land) huizen kwamen we bij de Haagse Trekvliet en gingen stuurboord uit. Er werd kort bij RV de Laak aangelegd om het sanitair te inspecteren en van stuur te wisselen. De boordvier keerde daarna om richting Delft hetgeen heel verstandig van ze was gezien de route door de ‘prutsloot’ waar de scullers mee te maken kregen.

Na de brede Trekvliet en het passeren van de Laakhaven gingen deze stuurboord uit een sloot met woonboten in. Deze bood ‘uitstekende mogelijkheden om de Pieterbuur-vaardigheden aan te scherpen’. Na een halve kilometer was het water een tijdje breed genoeg om lekker te roeien totdat we de sleutelpassage bereikten. Dit waren de moeilijkste kilometers van de tocht waarvan iemand zei dat “je hiervoor de hogeschool van stuurvaardigheid doorlopen moest hebben”. Hier hebben we behalve pieterburen ook het met halve riemen varen uitgeprobeerd en was duidelijk waarom iedereen twee peddels mee moest nemen in de boot. Dat men hier ooit in een boordvier voorbij is gekomen is nauwelijks voor te stellen.  Maar na enig oponthoud bereikte beide scullboten de Bonte Haas bij Wateringen waar de boordroeiers al zo vriendelijk waren op ons te wachten. 

Na een heerlijke lunch was het tijd voor de terugtocht via buurtschappen als Sion en ‘t Haantje en we kwamen zo net boven Delft op het Rijn-Vlietkanaal, alwaar een redelijk stevige meewind hielp om vlot bij de sluis van Leidschendam te arriveren. Dat was mede plezant omdat de tocht onderhand meer een herfstvieren dan een lentevieren was geworden. 

Na wat oponthoud bij de sluis omdat een motorboot tegen de instructies van de sluiswachter in als eerste de sluis in wou terwijl deze de brug niet voor hem open deed konden wij deze passeren door keurig liggend onder de brug door de sluis in te varen. Pas daarna deed de sluiswachter de brug voor de motorboot kort open om het verkeer zo min mogelijk te hinderen. 

Daarna voeren we geholpen door de wind allemaal als een malle terug naar de vereniging. We werden nog ingehaald door de sloep die op de heenweg in de sluis lag zodat het vanwege de golven nog een tijdje wildwatervaren was, maar rond zes uur was iedereen weer binnen. Daar werden nog een stapeltje jodekoeken en anders lekkers verorberd en moe maar voldaan keerde iedereen weer huiswaarts. 

Bert Helleman

 Meer foto's