Met van 13-, naar 12-, naar 11-, naar 10-, naar 9 enthousiaste roeiers waren we uiteindelijk te gast bij RV Viking in Utrecht, waar we gastvrij ontvangen werden door Annick met koffie/thee en een lekkere koek. Omdat we een paar keer van boot veranderd waren had onze gastvrouw Annick s’morgens 2 “vrije” boten voor ons in gedachten. Helaas had ze die niet gereserveerd en waren die boten weg. Geen nood, een loods vol andere (C-) boten (700 leden!) en vertrokken we in een C4 en een C3. 
Net voordat we weg wilden varen riep Annick dat er een klein buitje aankwam, met vlak daarna een uitroep, oh nee het is een piek en ze had het nog niet gezegd of er barstte een hoosbuis los zodat iedereen in een mum van tijd zeiknat was. Wel nog even onder een brug geschuild, maar het kwaad was al geschied. Het deed echter geen afbreuk aan ons humeur want vlak daarna scheen de zon weer en nog weer later was er nog zo’n hoosbui.Het roeien langs prachtige huizen en de zeer groene oevers van de Kromme Rijn maakten veel goed en als de kers op de taart was daar natuurlijk Theetuin Rijnauwe met heerlijke pannenkoeken. Helaas bleef het roertje van onze boot bij de afvaart ergens achter hangen waardoor het niet meer goed aan de roerpen vast zat en het niet goed stuurde. Gelukkig hadden wij Petra aan boord die gelijk van boord sprong om vervolgens met het roertje onder haar arm op zoek te gaan naar een tang. In de tussentijd konden wij hozen zodat we niet meer met onze voeten in het water zaten. Met de tang lukte het niet het verbogen stukje terug te buigen, maar daarom niet getreurd met een tie rip lukte het ook en konden we verder. Hulde aan Petra!

Als je de Kromme Rijn weer uitkomt roei je de singel op waarlangs mooie parken en huizen en gebouwen als de sterrenwacht en de Lik liggen en kom je uit op een kruispunt waar je kunt kiezen of je door de oude gracht of via Hoog Catarijne (je vaart er letterlijk onderdoor) terug naar Viking wilt. Varen op de Oude Gracht, met de dom op de achtergrond, is echt een belevenis en Utrecht is prachtig. De terrassen waren gevuld met fotograferende toeristen dus de beelden gaan de hele wereld over. Bijna bij de club aangekomen hebben we nog een volleybaltrainer blij gemaakt door een gesigneerde bal, die uit zijn ballennet was ontsnapt, uit het water te vissen.

Nadat beide boten schoon en opgeborgen waren konden we eindelijk iets droogs aantrekken en ons laven aan drank en hapjes. Daarna ieder in zijn eigen vervoer naar huis, een flinke tocht van bijna 2 uuur vanwege allerlei files.

Het was een mooie afsluiting van het midweekseizoen 2026

Lanny Tan