Met vijf wherries vertrokken we zaterdag 12 september om 18.00h naar pannenkoekenhuis De Schaapsbel in centrum Leiden. Bekenden en onbekenden werden door Yt en Bert weer voortreffelijk gemixt. Yt had in Culemborg geroeid en daar het idee voor een pannenkoekentocht opgedaan. Aangezien de midzomertocht door bliksem en donder in ’t water was gevallen en wij toch allemaal uitkeken naar een waardig alternatief, introduceerde Yt dit idee bij haar toercommissiemaatjes, waar het natuurlijk in vruchtbare aarde viel.

Aldus op naar de pannenkoeken. De weersvoorspellingen waren vrij slecht, wat ervoor zorgde dat wij de Leidse vaarten nagenoeg voor onszelf hadden, aangezien borrelend en motorvarend Leiden lekker thuis bleef. We namen natuurlijk, knorrende magen, de kortste weg via Korte Vliet en Galgenwater naar t haventje op de Beestenmarkt. Het lukte gelukkig eenieder, jong en wat ouder, om zonder kleerscheuren aan wal te klauteren. De meesten van ons hadden al in geen jaren meer een pannenkoek gegeten. Kindertijdherinneringen! Alle varianten werden geproefd en vlogen naar binnen.

Rond half negen vertrokken we weer. De boten opgetuigd met een fel licht op de punt en een kleiner lichtje op boeg en de roeiers opgetuigd met regenjassen, want inmiddels kwam het water met bakken uit de hemel.  Maar daarom niet getreurd. Kris kras peddelden we door sprookjesachtig Leiden, een ware lichtjestocht! Via Oude Singel en Zijlsingel terug naar de Watertoren en vandaaruit recht zo die gaat op naar Rijnland. Doordat brillenglazen met regendruppels ons het zicht ontnamen, was het fijn dat we door dit, anders altijd, zo saaie recht-toe-recht-aan-kanaal blindelings de weg terug konden vinden.

Inmiddels was het pikdonker, de wind was gaan liggen, de regen niet. Deze geheimzinnige sfeer spoorde onze bemanning aan tot het delen van pikante verhalen. Van welke Rijnlandstellen we kennen tot aan avonturen in een stapelbed met de boswachter. * Kortom, voor we het wisten was de Blauwe Brug alweer in zicht. Op de kant werd er eerst flink gehoosd en rond 22.00h vrolijk afscheid van elkaar genomen. Het was een tocht die voor herhaling vatbaar is en vast in het toerprogramma opgenomen moet worden. Hulde aan Yt en Bert!

*What is told in the boat, stays in the boat. Wij verstrekken hierover dus verder geen toelichting.

Margriet Overbeek