Met de 50^e Ringvaart voor de deur, waar ook Rijnland-ploegen aan deelnemen, is het goed om een oude koe uit de sloot te halen. De eerste Ringvaart in 1976! Het Delftse Laga bestond 100 jaar en ze wilden daarom een wedstrijd over 100 kilometer varen. Waanzin, maar toch beet het uitgedaagde Njord in het aas. Die Laga-ploeg waren ´fuifroeiers´ en die categorie werd destijds nog breed geminacht. En had de Njord-ploeg niet de Rotsee en het hoofdnummer van de Koninklijke gewonnen? Er was nog een verschil. Die Laganezen hadden getraind op die 100 km. en Njord niet. Ja, één keer op en neer naar De Vink (500 meter). Ja dat liep wel, we roeien die kerels er uit, onderweg een ijsco en het leed is geleden. Ik stuurde de Njord-ploeg en ik voel het nog, fysiek en mentaal..

Terugkomend van de Spaarne Lente Race, waar ik de eer had samen met Esther, Jeltje, Marije, Hans Kerkers, Fred, Ton en stuurvrouw Lieneke door Connie voorgeslagen te worden, zat mijn schoonzus, die bij het Spaarne roeit, op de bank. Ik vertelde dat in het nummer Mixed-dubbelacht de ploeg van Het Spaarne gewonnen had en de twee ploegen van Rijnland, nota bene de bakermat van het dubbelacht-roeien dankzij Hans Kerkers, het nakijken had gegeven. Mieke wist het wel. Die ploeg had heel veel samen getraind!

Verdorie, de tweede keer al dat ik door onvoldoende trainen de kous op de kop kreeg. We hadden nooit in deze opstelling samen geroeid. Toch was het een genoegen om in die acht te zitten. Het oproeien met de wind mee ging vlot. Er zat snelheid in de ploeg. Een dun zonnetje, maar een noordenwind kracht drie eerst mee later tegen. Maar wel een compliment aan de organisatie. Zowel op zaterdag als zondag liep de start gesmeerd. In die mixed-acht liep het ook gesmeerd en het leek dat we de eerste kilometer uitliepen. Maar net onder de brug door en na die bijna haakse bocht bakboord uit zat die Spaarne-ploeg ons al op de hielen om ons net na de tweede brug te passeren. Jammer dus!

De dag daarvoor zat ik twee maal in de stuurstoel. De dames veteranen-G met dezelfde Lieneke op slag deed wat ze kon, maar G is en blijft G en de veel jongere D- en E-ploegen vlogen ons om de oren en dan is goed meedoen belangrijker dan winnen. Wie er wel won was de dubbel vier van Roy, Johan, Hans, Jan met stuurvrouw  Joke. Ze passeerden ons halverwege tussen de twee bruggen en ze gingen er voor. “Hup Rijnland”, schreeuwde ik om daarmee twee vliegen in één klap te slaan. Ze wisten het later te vertellen en dankten ook voor het wijken om hen vrij baan naar de overwinning te geven.

De koek was nog niet op want een blok later zat ik met Ton, Bart, Fred van R. Hans K, Fred O., Ramon, Robert en Maarten in de mannen dubbelacht. Wederom in de stuurstoel en dan kun je een nog betere koers kiezen dan in het eerste blok. Aan die koers lag het niet, ook niet aan het gegeven dat Rico Pieters, als Aeneas-roeier, in de Laplandploeg was opgenomen, want zij gingen weliswaar 0,04 seconden harder dan de Nieuwland, maar die vermaledijde Ha(e)genaars van De Laak wisten de leeftijdscorrectie teniet te doen en gingen met de eer en de blikken strijken. Onze vrienden van De Laak vormen een ploeg die veel in dezelfde opstelling traint en woensdag a.s. de nieuwe uitdaging van Laga, dat 150 jaar bestaat, aangaat en 150 kilometer gaat roeien. De Rijnland-ploegen houden het overigens bij de gewone 100 kilometer.

Wat viel er verder nog te beleven op Het Spaarne? Dat je je kunt volproppen met eigen gebakken taarten, dat je je maten van vroeger tegenkomt? Neen, het beste nieuws was dat talrijke ploegen van Rijnland, ik noemde al de dubbelvier met Roy op slag, de overwinning grepen, de voorzitter voorop samen met Roy in de E-categorie dubbeltwee en Johan en Hans in de F-categorie en ook Joke en Elsbeth wonnen de F-categorie in de dubbeltwee. En natuurlijk de dames dubbelacht met Connie op slag en aangevuld met Christa, Irene, Maritta, Moniek, Jeltje, Liesbeth, Marije en Hans K. als stuurman. En ook nog de D-categorie dubbelvier met Lisette, Boujou, Els, Anneke en stuurvrouw Annelies trok aan het langste eind!. Het kon niet op en gefeliciteerd allemaal.

Wat ik ook hoorde is dat oproeien met een lekker windje mee best aangenaam is, maar als je daar lekker ligt te dobberen op de Ringvaart onder een lekker zonnetje, moet je nog terug. Windkracht 3 tegen en wel zo hard als je kunt. Blllleeehhh!

Joost Paijmans.