Dit jaar waren er van Rijnland 2 ploegen en 1 skiffeur present tijdens de Ringvaart regatta: Job de Haas in de skiff, 1 C3x+ met Roos, Pascal, Peter en Willem, en een C4x+ met Marten, Arthur, Bart O, Robert V, en mijn persoontje Stef.

De oude 8x ploeg benoemt dit laatste team ook wel als "de jonge honden" (leeftijden van 37 – 57 jaar!) , waarin ik, als wat minder jonge hond, inmiddels alweer 71 jaar, deel van uit mocht maken.

Ook al heb ik als student wedstrijden geroeid, in mijn 50-er jaren 3 seizoenen bij Nautilus, en sinds 2023 bij Rijnland (dankbaar voor deze fijne en enthousiaste vereniging!), een goede voorbereiding op zoiets als de Ringvaart is een absolute noodzaak. Zo hebben we, als voorbereiding,  een aantal rondjes Katwijk gedaan, een retourtje Spaarne, een rondje Braasemermeer en een rondje Kagerplas, dus afstanden variërend van 25 tot 60 km.

Op verschillende van deze outings werden we vergezeld door Job, die dit jaar de Ringvaart voor het eerst in de skiff roeide. Op één van deze trips waren de golven zo bizar, dat we hem letterlijk op sleeptouw moesten nemen naar rustiger wateren. Goed om ook in de voorbereiding elkaar zo bij te kunnen staan .

Voor mij was dit alles niet overbodig. Zo merkte ik op het Braasemermeer met 5Bft dat ik teveel piekte aan het begin van de haal en mezelf aardig kapot kon roeien, met overbelaste rugspieren tot gevolg. Ook moest ik iets verzinnen op de glucosedips die ik vrij makkelijk oploop na ca 20km. Sabbelen aan een energygel op advies van een marathonlopende schoonzoon werkte geweldig.

Verder natuurlijk: hoe houdt je achterwerk zich bij 10.000 slides op dat harde roeibankje... Nu is dat altijd wel een issue geweest bij mij. Ik ben die roeier die altijd met dat bankje op z'n backpack loopt....... Vanaf 50 km moest ik de “jonge honden” dus met enige regelmaat vragen even te laten lopen om de doorbloeding van het zitvlak weer te herstellen.

En een dingetje was ook: ik had slechts 3 uur geslapen in de nacht voor de Ringvaart….. hier hebben 2 boosts met caffeine mij vooruit geschopt. Toch een bijzondere ervaring dat het ouder wordende lijf om kan gaan met kritische condities.

Voor wat betreft de ervaring van deze Ringvaart: op 27 mei was het weer aanzienlijk beter dan op de oorspronkelijke datum van 13 mei (koud, wind, regen). Toch werd ook nu onze start met 1 uur uitgesteld ivm regen en dreigend onweer. Gestart om 9:00 met redelijk weer, maar met een tegenwind tot aan Haarlem. Om de 10 km even een slokje en een energy-sipje, en weer door.....

Evenals in 2024, mijn eerste Ringvaart, merkte ik dat ik, bijna slapend, door kon roeien. Bij Lisse was het dus tijd voor de eerste caffeineshot.

Bij de sluis in Leidschendam was de batterij echt leeg: volgens een schoondochter praatte ik met dubbele tong....... Een zoon wist mij op te peppen met een flesje cola, wat wonderwel heel goed werkte.

Of ik door wilde roeien tot aan de finish, of liever wilde sturen, vroeg Robert mij.....Nu zit mijn strot te hoog om af te haken, dus sturen was voor mij not done. Doorgaan dus. En dat ging nog heel aardig.

Al met al weer een bijzondere ervaring met verschillende momenten van beschouwing: waarom doe ik dit in hemelsnaam? Ik denk dat jezelf beproeven op z’n tijd geen kwaad kan.

Daarnaast ook andere roeiers zien die het voor zichzelf nog moeilijker maken, met voor mij als topper: de 3 dames in een houten 2+ die het zeker knap zwaar moeten hebben gehad. Als wedstrijdroeier heb ik vooral blikken getrokken in hetzelfde nummer, dus ik voelde aardig mee met hen....

En verder.......petje af voor  de 150km categorie, waarvan de ploeg van de Laak, waar toch enkele oude botten in meeroeiden, met de eer mocht strijken.

Dan moet  ik ook eigenlijk helemaal niet klagen, dus: Volgend jaar nog een keer? Mwah...... dat zien we dan wel weer.

Stef Jansen